Van Coffeeshop naar cannabisclub
In Amsterdam willen de gggristelijke zuurpuimen hun benepen wereld visie weer eens aan eenieder opdringen. Alle coffeeshops die binnen loopafstand van 250 meter van een middelbare school liggen moeten dicht. De gemeente Amsterdam stribbelt tegen, want men begrijpt daar heel goed dat Amsterdam zijn imago van magisch centrum van de wereld steeds meer aan het verliezen is. Niet voor niets zakt Amsterdam regelmatig een plaatsje op de ranglijst van internationaal populaire steden. Het gaat er niet omdat iedere toerist zo graag naar de hoeren of de Coffeeshop wil, maar om het idee dat het kan! De PvdA Amsterdam roept dat de stad weer haar reputatie moet waarmaken een stad van creativiteit, geestelijke en sociale vrijheid te zijn. Dat geeft hoop, maar zouden de partij genossen nog wel echt begrijpen wat dat ook alweer inhoud? De tijden van Ireentje Vorrinck liggen wel erg ver achter ons. Irene Vorrinck was de Pvda minister van volksgezondheid die in 1976 het lef had om een onderscheid in de wet te maken tussen hard en soft drugs en daarmee de moeder aller coffeeshops genoemd mag worden. Als reden voor het opleggen van het loop afstand criterium geven de gggristelijke fundamentalisten aan  dat  daarmee voorkomen wordt dat jongeren onder de 18 jaar aan de wiet gaan. Nu weet iedere streetwise burger dat jongeren hun eigen toeleveranciers hebben. De schatting is dat 30-40% van de handel en consumptie in Cannabis in Nederland plaats vind buiten de coffeeshops om. Dat zijn dus thuisdealers en 06 koeriers. Effe bellen en het brommertje komt zo!

















Het is dus aan de coffeeshops om aan te tonen dat ze 100% zeker niet, nooit niet, ook niet per ongeluk, verkopen aan jongeren. Dat kan heel eenvoudig door coffeeshops om te turnen tot besloten verenigingen, alléén toegankelijk voor leden boven de 18 jaar. In Nederland mag veel in vereniging verband, zelfs spelen met wapens, dus ook omgaan met cannabis is mijn gedachte. Nu is die stap niet zo groot als het lijkt, veel coffeeshops werken al met toegangspoortjes en vinger print readers. Mensen staan dus al overal geregistreerd bij shops in computers, hun vingerprint is gekoppeld aan een nummer. Het is een kleine moeite om boven de shop het bordje vereniging te hangen, verboden voor bemoeials! Leden hoeven niet ingeschreven te worden met naam, adres en woonplaats. Leeftijd, een nickname en de naam van degene die de inschrijving verricht heeft is voldoende. Ook kun je je voorstellen dat leden van een club ook in andere aangesloten shops (hup BCD!) mogen binnenkomen, als ze maar eerst ooit ergens gescreend zijn. Moeilijk? Niet echt! Houdt dat klanten tegen? Nauwelijks! Kost dat geld? Het levert geld op ,want iedere keer dat een shopmedewerker iemand inschrijft vangt die shops natuurlijk ook een bedrag voor lidmaatschap. Het zorgt voor klantentrouw, je gaat natuurlijk niet zomaar in allerlei clubs lid worden, maar bent geneigd je geld uit te geven in die club(keten) waarvan je al lid bent. De Melkweg hanteert dit systeem al sinds 1970 en vraagt van iedere bezoeker dat ze zich eerst inschrijven en  lid worden, al is het maar voor één maand. Tegenwoordig bedraagt lidmaatschap van de stichting Melkweg € 3,- per maand. Kun je nagaan hoeveel de stichting Melkweg  verdient heeft in die 38 jaar tijd aan al die miljoenen en miljoenen bezoekers! Ooit wel eens gehoord van wéér een inval in de Melkweg door politie op zoek naar drugs ? Wakker worden beste mensen, gooi die voordeur lekker dicht en maak de zaak exclusief toegankelijk. Het grootste probleem van de huidige coffeeshops is hun imago van openbaarheid, daarmee spreek je iedere burger aan en dat vinden ze éng! Er is niets  zo eng voor een brave burger als de kans op verandering. Cannabis is al duizenden jaren bij ons en instinctief weet iedereen dat ze iedere dag zonder al te veel problemen een pilsje of glaasje wijn achterover kunnen slaan. Rook je elke dag een joint dan wordt je geleidelijk een ander mens. En dat is héél eng, je zou misschien wel eens op de gedachte kunnen komen dat de bijbel een soort historisch sprookjesboek is en dat als Christus weer op aarde kwam hij in een Coffeeshop zou hangen te filosoferen en niet zou zitten te lallen in een café!

Wernard, Collum soft Secrets, februari 2009

zie ook: De Telegraaf

of klik hier voor Google resultaten



Wernard.nl